تاریخچه طلا سازی

طلا سازی جواهرسازی هنری است که نیاکان و اجداد ما به آن عشق و علاقه فراوانی داشتند . جواهرسازی هنری مدرن است که ریشه در ایران باستان دارد . در گذشته مردمان کشور ایران زمین به زرگری و جواهرسازی عشق و علاقه بسیاری داشتند و از فلزات زیورآلاتی قشنگ و گران بها می ساختند . فلزات و سنگ های قیمتی در دستان حرفه ای جواهرساز به صورت زیبایی جلوه گر شده و در زیورآلات شخصی به کار گرفته می شود .

تاریخچه جواهرسازی در کشور ایران

در اکتشافات باستان شناسی می توان مثال هایی از زیورآلات مسی و رشته های مهره و دانه های رنگی مرتبط با دوره مفرغ را روءیت کرد . این صنایع دستی گران بها امروزه در موزه ها و تحت حفاظت ویژه مراقبت می‌شوند .
طبق نتیجه جستجو های باستان شناسی در تورنگ تپه , آئین منزل , حسنلو , دیلمان , گوگ تپه و املش , و جواهرات زینتی به دست آمده , وجود صنعت جواهرسازی در ایران شمالی را تائید می نماید .
آویزهای ستاره ای , گوشواره های ملیله کاری در گونه های حلقوی , پر پیچ و خم و هلال ماه , انگشترها و گردنبندهای تزیین شده با دانه های عقیق سرخ , مهره های شیاردار طلا , نیم تاج , پولکی و دکمه های تزئینی بعضی از این اشیای ارزشمند میباشند .
افزون بر آن جواهرات جستجو شده در شوش به طریق دستبندها , گردنبندهای تزیین شده با مهره های گرمکی شکل و دانه های فاصله انداز وسطی که از طلای توخالی ایجاد شده است نشان از عمر جواهرسازی در کشور ایران زمین داراست .
این زیورآلات ساخته شده با دست برای به کار گیری فردی مردان و زنان به صورت همگانی کاربرد داشته است .
او‌لین مثال دستبند طلای اهل ایران که در آخر به حالت کله شیر میباشد در تپه های مارلیک کشف شد که با نازک کاری و خصوصیت های مختص مرتبط با دوران هخامنشی بوده است .

تفاوت مخراج کاری در قدیم و امروزه

در اینجا می خواهیم در مورد اینکه مخراج کاری در قدیم و امروزه چه تفاوت هایی داشته و این هنر تا کجا پیش رفته است صحبت کنیم .
مخراج کاری زمان قدیم یا گوهر نشانی امروزی هنری است که از زمان شروع آن تاریخ مشخصی در دسترس نداریم .
هر دفعه ای که به تاریخ نگاه می کنیم با پیدا شدن یک اثر تاریخی مشاهده می کنیم که این هنر به هزاران سال پیش تر از آخرین کشف موجود باز می گردد .
زمانی که بشر هنوز ارزش فلزات و سنگ ها را درک نکرده بود یا شاید حتی قبل از کشف آن ها، با استفاده از استخوان و دندان حیوانات و چوب به ساختن انواع زیورآلات مثل گردنبند، انگشتر و دستبند می پرداخت . تا این هنگام هنوز چیزی به نام مخراج کاری به وجود نیامده بود .
شاید بتوانیم اوین مخراج کاری ها را به انگشتری پادشاهان نسبت بدهیم که از آن به عنوان مهر سلطنتی استفاده می کردند .
بعد از انکه فلزات کشف شدند و ای آن ها به زندگی انسان ها باز شد ، انسان ها به جای استفاده از استخوان و دندان و چوب برای ساخت وسایل تزیینی ، فلزات را جایگزین آن ها کردند و بعد از آنکه انسان سنگ های زینتی و رنگی را توانست از دل صخره ها کشف کند ، از سنگ های زینتی در ساخت زیور آلات استفاده کرد .
نمونه ی آن ها را می توان در بسیاری از انگشتر و تاج پادشاهان و شمشیر و سپر و زیور آلات همسران شاهان، در موزه ها و یافته های تاریخی مشاهده کرد .
اوج هنر مخراج کاری در قدیم روزگاری در مصر باستان رقم خورد. هنگامی که خاک مصر باستان از حجم وجود طلا به حد انفجار رسیده بود هنرمندان با ساخت انواع لوازم زرین مانند لیوان، جام شراب، ظروف مختلف، زیورآلات و مجسمه ها و هر آنچه که میتوانستند با طلا ابداع کردند. سپس با تزیین آن ها با انواع و اقسام سنگ های زینتی هنر خود را کامل می کردند.
مخراج کاری در گذشته با ابزارهای ساده ای مانند چکش کوچک و چند قلم فلزی نوک تیز و نوک پهن برای نشاندن سنگ انجام می شد .
امروزه با وجود دستگاه های دقیقی مانند انواع گیره های نگهدارنده، انبرهای متنوع، لیزرهای حرارتی، ذره بین و... عمل مخراج کاری با دقت و ظرافت بیشتری انجا می شود .